aşkın intiharı
31/3/2007 ·
onu bu sabah gördüm...rengi yoktu gözlerinin,yoktu bakışlarının faydası.paltoma sımsıkı sarıldım görünce,pus doldu gözlerime,şehrin kiri doldu.geçip gidecektim yanından,ellerimden tuttu hayaleti.
bu sabah,geçerken gördüm.rezil bir yağmur saçlarını tarıyordu ve parmakları kaldırımdan düşmüştü.kaldırıp alacaktım fakat insanlar izliyordu.insanların gözleri yapışmıştı üstüne,gözler canlı kurtlar gibi kımıldıyordu üstümüzde.eğilip tutacaktım parmaklarından fakat korktum.korktum bakışlardan,beni izliyordu hayat,korktum.
utanmasam,eğilip bir gül bırakacaktım avucuna...
bu sabah gördüm onu,öylece yatıyordu yolun kenarında.rezil bir yağmur saçlarını tarıyordu.bir kedi sokuldu usulca,koklayıp gitti.ben de koklamak istedim,burnumu saçlarına değdirmek...rezil bir yağmurun altında ezilen gözlerini okşamak istedim.bir kedi olmak istedim.yağmur geziniyordu parmaklarımızda ama parmaklarımız gezinemiyordu birbirinde.bir gece karanlıkta bana gülümseyişi geldi aklıma,yağmursuz günlerdi.gözleri gecenin arkasına saklanmıştı,eğilip usulca saçımdan öpmüştü.güzel gülümsemişti,hani bilirsiniz,öyle sade,güzel...
yağmur geziniyordu parmaklarımda,eğilip parmaklarını tutamadım.
bugün rezil bir çarşambaydı,a.ilhanı özledim.3.tekil şahıs derken haykırdığı beni özledim.rezil bir çarşambaydı bugün,rezil bir yağmur yağıyordu ve parmakları sarkıyordu kaldırımdan aşağı.
ölüsünün üzerine bir gazete bile örtülmemişti.saklayamamıştım işte ve bendim faili göğe bakan gözlerinin.göğe bakan gözlerinin rengi yoksa korkaklığımdandı,saklayamamıştım içimde.
saçmalıyorsam bugün ve büyük değilse başlangıçlarım,başlamaya korkuyorum diyedir,ölümünün yüzüne baktığım içindir.lanetli bir gül bırakıp avcuma kendine kıyan oydu,bu rezil çarşamba günü,pis bir yağmur bırakıp ardında,gözlerinin rengini bırakmadan bana giden oydu.
aşkı gördüm bugün,rezil bir yağmur tarıyordu saçlarını ve gazete bile gölgeleyememişti intiharını.eğilip avcuna bir gül bırakmak istedim fakat avuçlarım doluydu kanıyla...
(*nilgün marmara_yazımın ilk halinin başlığı,''canım yine sıkıntı sınırı ona aitti.Bir arrkadaşımdan öğrendim kim olduğunu,can sıkma yetisi gelişmiş insanları severim.fakat beni en çok etkileyen şey ''hayatın neresinden dönülse kardır diyerek kendini 29 yaşında balkondan,sessizce atmasıdır.Ölümü bu kadar çabuk kabullenmeseydi,bu kadar etkileyici olmayacaktı belki yazdıkları,dönüp gidebilmek bazen kalmaktan daha çok cesaret gerektirir...)
3 yorum yazılmıştır
Yazan: isimsiz | Tarih: 2007-04-19 21:54:34
Konu: Bana bir mutluluk söyleyin ki acı karşısında elde edilmiş olmasın.
Biliyorum ki ben,
Ruhumdan akıp geçmek isteyen
düşünceler dışında
hiçbir şeye sahip değilim.
Biliyorum ki ben,
tatlı bir sevgiyi
Küçük bir sevinci
tattığım anlar dışında
hiçbir şeye sahip değilim...
GOETHE
Yazan: nostaljiler | Tarih: 2007-04-11 00:20:27
Konu: selammm
uydurma hıkayeler yazma sende kuzen..:P şaka şaka guzel olmuş.. elıne sağlık...
:)) teşekkürler kuzen,nerelerdesin sen:P
Düzenleyen cehennemdebirmevsim gün: 11/4/2007 saat: 16:30
Yazan: yokumolmucamda | Tarih: 2007-04-07 22:52:03
Konu: slm
bu gercekten cok üzücü..arkadasında cok güsel anlatmış...tebrikler...
teşekkr ederim,N.Marmara'nın hikayesi doğru fakat benim anlattığım onun öyküsü değil.parantez içindekiler haiç,öykü uydurma ve bana ait.arkadaşım adına yine de teşekkürler:))
Düzenleyen cehennemdebirmevsim gün: 8/4/2007 saat: 15:39